De wortels van mijn persoonlijk leiderschap liggen in de zomer van 1990. Daar ben ik geboren en opgegroeid als jongste zoon van tien kinderen. Als gezin waren we streng gereformeerd. Een jeugd waarbij angst voor God, wat anderen zouden kunnen denken en schuld en schaamte een grote rol speelde.

Rond mijn 30^e levensjaar werd ik stilgezet. Mijn relatie ging uit en mijn vader werd plotseling ziek. Deze crisis in mijn leven dwong me om in de spiegel te kijken. Ik kende het zo goed om maar door te gaan, geen hulp te vragen en emotionele worstelingen vooral zelf op te willen lossen.  

Deze crisis werd een kans. Een kans om met behulp van een coach eerlijk naar mijn verleden te kijken. Niet om met een vinger van schuld te wijzen, maar om de delen van mezelf die ik onderweg ben kwijt geraakt weer op te zoeken. En die delen welkom te heten in het hier en nu.

 

Ik heb ervaren dat ik in het verleden niets kan oplossen, maar vanuit het verleden ligt mijn weg van betekenis naar de toekomst wel open. Ik ontdekte een nieuwe betekenis in mezelf, in mijn omgeving en ik oefen met het aangaan van echte verbinding. 

In de zoektocht naar zingeving van mijn eigen bestaan had ik lef nodig om mezelf tussen verleden en toekomst te plaatsen. Ik ontdekte dat niemand zinvol kan leven zonder te weten waar je vandaan komt, waar je je bevindt en waar je naar toe gaat. Je kunt geen zinvol leven leiden zonder je eigen verhaal, je familiegeschiedenis, je cultuur, je taal te kennen. Mezelf afsnijden van mijn verleden en toekomst maak mijn bestaan zin-loos.

Hier vanuit is ook mijn roeping ontstaan: Ik ben een profeet die tot harten spreekt zodat creativiteit wakker wordt. Ik vertel graag betekenisvolle verhalen. Verhalen over wat ik heb meegemaakt en hoop daarmee anderen te inspireren om ook op weg te gaan.